ศ

ศรัทธา	ดู สัทธา.
ศรัทธาไทย	a gift of faith; a gift offered through faith.
ศาลพระภูมิ	(guardian-) sprit house.
ศาลา	hall; pavilion; wayside shelter; study and merit-making hall; public building; preaching hall; multipurpose hall.
ศาลาการเปรียญ	ดู การเปรียญ.
ศาสดา	a teacher; master; (the Six) teachers; (T.) the founder of a religious.
ศาสดา, พระบรม	the Master; the Great Master; the Teacher.
ศาสดาพยากรณ์	a prophet.
ศาสนสมบัติ	ecclesiastical property.
ศาสนา¹	teaching; message; doctrine; the Dispensation.
ศาสนา²	a religion.
^{ศาสนาจารย์}	^{a religious teacher; moral instructor; missionary. เทียบ อนุศาสนาจารย์.}
^{ศาสนิก}	^{an adherent; follower.}
^{ศิษย์วัด}	^{monastery boy; monastery pupil; temple boy; a monk’s pupil.}
^ศีล	^{1. morality; moral conduct. 2. a precept; rule of morality; training rule.}
^{ศีลธรรม}	^{morality; morals.}
^{ศีลาจารวัตร}	^{moral conduct; manners and duties; moral habits, mien and deportment; the way of behaving and observing one’s duties.}
^ศูทร	^{a person of the lowest caste; the workers; those who contribute the necessary physical labour; a Sudra; servant; menial; workpeople.}
^โศก	^{grief; sorrow.}