ตาบอด-ตาดี
- หมู่นกจ้อง
มองเท่าไร
ไม่เห็นฟ้า
ถึงฝูงปลา
ก็ไม่เห็น
น้ำเย็นใส
ไส้เดือนมอง
ไม่เห็นดิน
ที่กินไป
หนอนก็ไม่
มองเห็นคูก
ที่ดูดกิน;
- คนทั่วไป
ก็ไม่ มองเห็นโลก
ต้องทุกข์โศก
หงุดหงิด
อยู่นิจสิน
ส่วนชาวพุทธ
ประยุกต์ธรรม
ตามระบิล
เห็นหมดสิ้น
ทุกสิ่ง
ตามจริงเอย ฯ
|