มองฟ้าปะดิน

• แรกมองฟ้า ก็เห็นว่าง อย่างเขาว่า
  ไม่เห็นพวก เทวดา คลาสวรรค์
  ยิ่งมองไป ยิ่งว่างมา สารพัน
  จิตใจมั่น ยิ่งเห็นว่าง อย่างสุดใจ
• กลับได้เห็น สาระหนึ่ง ซึ่งความว่าง
  มอบให้อย่าง แก่นสาร ปานดินใหม่
  เป็นแผ่นดิน เย็นและหยุด กว่าจุดใด
  ทรงคุณใหญ่ เรียก "อมตะ มหานคร"
• เป็นที่ตั้ง เย็นสนิท แห่งจิตว่าง
  กิเลสร้าง ทุกข์หาย ไร้โศกศร
  เป็นแดนดิน ที่คงมั่น นิรันดร
  นี่แลตอน ที่มองฟ้า แล้วปะดิน ฯ