PDA

แสดงเวอร์ชันเต็ม : เรื่อง ปลาดุกรบยักษ์



*8q*
06-14-2009, 03:19 PM
http://www.dhammathai.org/dhammastory/pic/yak.gif
เรื่อง ปลาดุกรบยักษ์


น านมาแล้วในป่าแห่งหนึ่งซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพรรณไม้นานาชนิด มีความสวยสดงดงามให้ความชุ่มชื่นแก่บริเวณนั้นเป็นอย่างมาก
http://www.dhammathai.org/dhammastory/pic/dook.jpgข้างๆ ป่าแห่งนั้นมีภูเขาใหญ่อยู่ลูกหนึ่ง ที่ไหล่เขามียักษ์เกเรอยู่ตนหนึ่ง ปลูกบ้านอาศัยอยู่บริเวณนั้น ยักษ์ตนนี้มีนิสัยเกกมะเหรกเกเร ชอบรังแกสัตว์อื่น จนได้รับความเดือดร้อนกันทั่วหน้า จึงเป็นที่รังเกียจของสัตว์ทั่วไป แต่ไม่มีใครกล้ามาปราบยักษ์ตนนี้ได้
มีปลาดุกอยู่ตัวหนึ่ง มันแค้นยักษ์มาก เพราะยักษ์มาจับเพื่อนๆ ของมันที่อาศัยอยู่ในลำน้ำกินจนเกลี้ยง เหลือมันอยู่ตัวเดียว
วันหนึ่งปลาดุกคิดจะไปปราบยักษ์ มันจึงว่ายน้ำมาตามลำน้ำก็เผอิญมาพบกับตะไค่้น้ำ ตะไคร่้น้ำเห็นปลาดุกว่ายน้ำมา มันจึงถามปลาดุกว่า
"เจ้าดุก เจ้าจะไปไหน"
"ข้าจะไปรบยักษ์" ปลาดุกตอบ
"เราขอไปด้วยสิ" ตะไคร้น้ำเอ่ยปากขอปลาดุก
"ตกลงไปก็ไป"
ทั้งสองต่างก็ลอยตามน้ำไปด้วยกัน ตะขาบเห็นปลาดุกและตะไคร่น้ำลอยมาจึงถามว่า
"อ้าว ปลาดุก ตะไคร่น้ำ จะไปไหนกันล่ะ"
"อ๋อ พวกเรากำลังจะไปรบยักษ์"
"ข้าขอไปด้วยคนซิ เพราะยักษ์ชอบมารังแกข้าเสมอเลย"
"ตกลง ไปก็ไป"
ทะ้งสามลอยน้ำไปด้วยกัน แมงป่องเห็นปลาดุก ตะไคร่น้ำ และตะขาบลอยน้ำมาจึงถามว่า
"อ้าวท่านทั้งสามจะไปไหนกันล่ะ"
"อ๋อ พวกเรากำลังจะไปรบยักษ์" ปลาดุกตอบ
"ข้าขอไปด้วยคนสิ เพราะยักษ์ชอบมารังแกผมเสมอ เหมือนกัน"
"ตกลงไปก็ไป"
ทั้งสี่ลอยน้ำไปด้วยกันไม่นานก็ไปเจอกับไก่แจ้กับไข่เน่าอยู่ริมลำธาร ไก่แจ้และไข่เน่าต่างก็ได้รับความเดือดร้อนจากยักษ์เกเรเช่นกัน จึงร่วมขบวนเดินทางไปกับปลาดุกและเพื่อนๆ ด้วย
สุดท้ายก่อนที่จะถึงบริเวณที่พักของยักษ์ ปลาดุกและเพื่อนๆ ก็ไปเจอกับนกฮูกซึ่งสมัครใจร่วมทำศึกกับยักษ์ด้วยความเต็มใจ
เมื่อเดินทางไปถึงเชิงเขาก็ได้เวลาพลบค่ำพอดี ทั้งหมดจึงได้ร่วมกันวางแผนกำจัดยักษ์เกเรอย่างเคร่งเครียด ตกดึกในคืนนั้น ขณะที่ยักษ์กำลังหลับนอนอยู่ด้วยความอ่อนเพลีย หลังจากออกหากินมาทั้งวัน มันก็ตกใจตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงไก่ขัน
"เอ๊ะ วันนี้ทำไมแจ้งเร็วจัง เรายังนอนไม่อิ่มเลย" ยักษ์รำพึงอยู่ในใจด้วยความงัวเงียง่วงนอนมีอาการสะลึมสะลือ
เมื่อมันลุกขึ้นมา มันจึงเดินตรงไปหยิบผ้าเช็ดตัว เพื่อไปอาบน้ำ ในทันใดนั้นตะขาบซึ่งแอบรออยู่แล้วก็กัดมือยักษ์ทันที
"โอ๊ย ปวดเหลือเกิน อะไนต่อยมือข้าวะเนี่ย" ยักษ์ร้องครวญคราง
ยักษ์รีบวิ่งไปที่หัวนอนแล้วเอื้อมมือ ไปหยิบกล่องไม้ขีดมาเพื่อจะจุดไฟให้สว่าง เมื่อเปิดกล่องไม้ขีดออกแมงป่องซึ่งคอยทีอยู่แล้ว ก็ต่อยมือยักษ์ซ้ำเข้าไปอีก
"โอ๊ย อะไรต่อยมือข้าอีกแล้ว"
คราวนี้ยักษ์จึงวิ่งเข้าไปในครัว ไปที่เตาไฟ และก้มลงเป่าไฟในเตาเผื่อว่าจะมีเชื้อไฟเหลืออยู่
ทันใดนั้น "ไข่เน่า" ก็แตกกระจายใส่เต็มหน้าของยักษ์
"โอ๊ย อะไรแตกใส่หน้าข้า เหม็นไปหมดแล้ว ทนไม่ไหวแล้วโว้ย" ยักษ์ร้องพร้อมกับวิ่งไปที่โอ่งน้ำ หวังจะใช้น้ำล้างหน้า

แต่เมื่อใช้มือวักน้ำในโอ่ง "ปลาดุก" ซึ่งคอยทีอยู่แล้วก็ใช้เงี่ยงยักมือของยักษ์จนเลือดออก
"โอ๊ย ตัวอะไรมายักมือข้าอีกล้ว ปวดเหลือเกิน"
ยักษ์ร้องเสียงหลงแล้ววิ่งลงบันใดนั้นไป พอเท้าก้าวถึงพื้นก็ไปเหยียบเอาตะไคร่น้ำเข้า ยักษ์จึงลื่นไถลล้มลงหัวฟาดพื้น และ "นกฮูก" ก็ตรงมาจกลูกตายักษ์ ทันที
ในที่สุดยักษ์ก็สิ้นใจตาย ซึ่งเป็นไปตามแผนที่วางไว้ทุกประการ จนสามารถกำจัดยักษ์เกเรได้ผลสำเร็จ

http://www.dhammathai.org/pic_rec/top_L.gifhttp://www.dhammathai.org/pic_rec/arrowLTR.gifข้อคิดhttp://www.dhammathai.org/pic_rec/top_R.gifhttp://www.dhammathai.org/pic_rec/bttm_L.gif๑. ผู้ที่ประพฤติตัวเกกมะเหรกเกเร รังแกผู้อื่นย่อมเป็นที่รังเกียจเดียดฉันท์ของคนทั่วไป ในที่สุดก็จะได้รับผลการกระทำชั่วนั้น
๒. การทำงานร่วมกันต้องมีการวางแผน และต้องแบ่งงานกันทำตามความสามารถของแต่ละคน งานจึงจะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
๓. การมีความสมัครสมานสามัคคีร่วมแรงร่วมใจกัน ย่อมทำงานสำเร็จได้ตามประสงค์
http://www.dhammathai.org/pic_rec/bttm_R.gif

http://www.dhammathai.org/dhammastory/story74.php
<!-- / message --><!-- sig -->
__________________