หน้า 3 จากทั้งหมด 20 หน้า หน้าแรกหน้าแรก 1234513 ... หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย
สรุปผลการค้นหา 21 ถึง 30 จากทั้งหมด 197

กระทู้: ธรรมเตือนใจ

  1. #21

    Re: ธรรมเตือนใจ

    เข้าห้องสนทนา (คลิก)

    บริษัทที่สามัคคีกัน


    บริษัทที่สามัคคีกัน เป็นอย่างไร ?

    ในบริษัทใด ภิกษุทั้งหลาย พร้อมเพรียงกัน ชื่นบานต่อกัน

    ไม่วิวาทกัน (กลมเกลียวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน)

    เป็นประหนึ่งว่านมประสมกับน้ำ

    มองดูกันและกันด้วยปิยจักษุ (คือ สายตาของคนที่รักใคร่กัน)

    บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทที่สามัคคีกัน

    พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ติกนิบาต

    เล่ม ๑ ภาค ๓ - หน้าที่ 482 ปริสาสูตร






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  2. #22

    Re: ธรรมเตือนใจ

    การให้ย่อมเจริญด้วยบุญ


    บุคคลผู้ยังใจให้เลื่อมใส

    ให้ทานด้วยโภคทรัพย์ทั้งหลายที่ได้มาโดยชอบธรรม

    ย่อมเป็นผู้ยึดถือชัยชนะไว้ได้ในโลกทั้งสอง

    ของผู้มีศรัทธาอยู่ครองเรือน คือ

    เพื่อประโยชน์เกื้อกูลในปัจจุบัน

    และเพื่อความสุขในสัมปรายภพ

    การบริจาคของคฤหัสถ์ดังกล่าวมานั้น ย่อมเจริญบุญ

    พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต

    เล่ม ๓ - หน้าที่ 667 อิณสูตร






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  3. #23

    Re: ธรรมเตือนใจ

    เพื่อสำรวมและเพื่อละกิเลส


    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

    พรหมจรรย์นี้ ภิกษุไม่อยู่ประพฤติเพื่อจะหลอกลวงชน

    ไม่อยู่ประพฤติเพื่อประจบคน

    ไม่อยู่ประพฤติเพื่ออานิสงส์ คือ ลาภ สักการะ ความสรรเสริญ

    ไม่อยู่ประพฤติ ด้วยคิดว่า ชนจงรู้จักเราด้วยอาการอย่างนี้

    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

    ที่แท้พรหมจรรย์นี้

    ภิกษุย่อมอยู่ประพฤติเพื่อการสำรวมและเพื่อการละ.

    พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตก

    เล่ม ๑ ภาค ๔ - หน้าที่ 207 ปฐมนกุหนาสูตร






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  4. #24

    Re: ธรรมเตือนใจ

    ควรนิ่ง แม้รู้อยู่ก็ไม่พูด


    พระผู้มีพระภาคเจ้าครั้นตรัสคาถานี้แล้ว

    จึงรับสั่งถามพระอานนทเถระว่า ดูก่อนอานนท์

    ภิกษุทั้งหลายถูกคำว่าเย้ยหยันอย่างนี้แล้วพูดอย่างไร.

    กราบทูลว่า มิได้พูดอะไรเลย พระเจ้าข้า.

    ตรัสว่า ดูก่อนอานนท์ เราเป็นผู้มีศีลมิใช่หรือ

    เพราะฉะนั้นควรนิ่งในเรื่องทั้งหมด

    แม้รู้อยู่ก็ไม่พูด เพราะคนพาลกับบัณฑิตเข้ากัน ไม่ได้.

    พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต

    เล่ม ๑ ภาค ๖ - หน้าที่ 715 อรรถกถาทุฏฐัฏฐกสูตร







    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  5. #25

    Re: ธรรมเตือนใจ

    ดุจพระจันทร์ซึงพ้นแล้วจากเมฆ


    ผู้ใด เมื่อก่อนประมาท ภายหลังผู้นั้นไม่ประมาท

    เขาย่อมยังโลกนี้ให้สว่างดังพระจันทร์ซึ่งพ้นแล้วจากเมฆ ฉะนั้น

    ผู้ใดทำกรรมอันเป็นบาปแล้ว ย่อมปิดเสียได้ด้วยกุศล

    ผู้นั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง ดุจพระจันทร์ซึ่งพ้นแล้วจากเมฆ ฉะนั้น

    ภิกษุใดแล ยังเป็นหนุ่ม ย่อมขวนขวายในพระพุทธศาสนา

    ภิกษุนั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง

    ดุจพระจันทร์ซึงพ้นแล้วจากเมฆฉะนั้น.

    พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์

    เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ 150






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  6. #26

    Re: ธรรมเตือนใจ

    ท่านทั้งหลายอย่าประมาท


    พวกชนที่เป็นพาลทรามปัญญา

    ย่อมประกอบตามซึ่งความประมาท

    ส่วนนักปราชญ์ทั้งหลาย

    ย่อมรักษาความไม่ประมาทไว้

    เหมือนทรัพย์อันประเสริญ ฉะนั้น

    ท่านทั้งหลายจงอย่าประกอบตามซึ่งความประมาท

    พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์

    เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ 152






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  7. #27

    Re: ธรรมเตือนใจ

    เงินทองนั้นไม่ตั้งอยู่ยั่งยืนเลย


    อนึ่ง เงินทองนี้ ทำให้เกิดความโลภ

    ความมัวเมา ความลุ่มหลง ความติดดังเครื่องผูก

    มีภัย มีความคับแค้นมาก เงินทองนั้นไม่ตั้งอยู่ยั่งยืนเลย.

    นรชนเป็นอันมาก

    ประมาท มีใจเศร้าหมองแล้ว เพราะเงินทองเท่านี้

    จึงต้องเป็นศัตรู วิวาทบาดหมางกันและกัน.

    อาสวะทั้งหลาย ไม่ใช่หมดสิ้นไปเพราะเงินทองดอกนะ

    กามทั้งหลายเป็นอมิตร เป็นผู้ฆ่า เป็นศัตรู เป็นดั่งลูกศรเสียบไว้.

    พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา

    เล่ม ๒ ภาค ๔ - หน้าที่ 416 สุภากัมมารธิดาเถรีคาถา






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  8. #28

    Re: ธรรมเตือนใจ

    ไม่ว่าเพศใด ปัญญาเกิดได้


    พระโสมาเถรีกล่าวว่า

    เมื่อจิตตั้งมั่นดี เมื่อญาณเป็นไปอยู่

    เมื่อเราเห็นแจ้งซึ่งธรรมโดยชอบ

    ความเป็นหญิงจะทำอะไรได้

    เรากำจัดความเพลิดเพลินในสิ่งทั้งปวงแล้ว

    ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว

    ดูก่อนมารผู้มีบาป ท่านจงรู้อย่างนี้

    ดูก่อนมาร ผู้กระทำซึ่งที่สุด ตัวท่านถูกเรากำจัดแล้ว.

    พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา

    เล่ม ๒ ภาค ๔ - หน้าที่ 111 โสมาเถรีคาถา






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  9. #29

    Re: ธรรมเตือนใจ

    เขามาอย่างใด ก็ไปอย่างนั้น


    สัตว์อันเขามิได้เชื้อเชิญ ก็มาจากที่นั้น

    เขามิได้อนุญาต ก็ไปจากที่นี้ เขามาจากที่ไหนกันแน่หนอ

    อยู่ได้ ๒-๓ วัน ก็ไปแล้วสู่ทางอื่นจากที่นี้ก็มี

    กำลังไปสู่ทางอื่นจากที่นั้นก็มี

    เขาละ [ตาย] ไปแล้ว

    ท่องเที่ยวอยู่โดยรูปของมนุษย์ จักไปก็มี

    เขามาอย่างใด ก็ไปอย่างนั้น

    จะคร่ำครวญเพราะเหตุนั้นไปทำไม.

    พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา

    เล่ม ๒ ภาค ๔ - หน้าที่ 208 ปัญจสตาปฏาจาราเถรีคาถา







    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

  10. #30

    Re: ธรรมเตือนใจ

    ผู้มีศีลและผู้ทุศีล


    ด้วยว่าผู้มีศีล มีความสำรวม ย่อมได้มิตรมาก

    ส่วนผู้ทุศีล ประพฤติแต่กรรมอันลามก ย่อมแตกจากมิตร

    นรชนผู้ทุศีล ย่อมได้รับการติเตียนและความเสียชื่อเสียง

    ส่วนผู้มีศีล ย่อมได้รับการสรรเสริญและชื่อเสียงทุกเมื่อ

    พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา

    เล่ม ๒ ภาค ๓ ตอน ๓ - หน้าที่ 425 สีลวเถรคาถา






    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

ถ้าท่านชอบใจก็ไลค์ โลด...
หน้า 3 จากทั้งหมด 20 หน้า หน้าแรกหน้าแรก 1234513 ... หน้าสุดท้ายหน้าสุดท้าย

Bookmarks

กฎการโพสต์ข้อความ

  • คุณ ไม่สามารถ ตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • คุณ ไม่สามารถ ตอบกระทู้ได้
  • คุณ ไม่สามารถ แนบไฟล์ได้
  • คุณ ไม่สามารถ แก้ไขข้อความโพสต์ได้
  •  
  • BB code สถานะ เปิด
  • Smilies สถานะ เปิด
  • [IMG] สถานะ เปิด
  • [VIDEO] สถานะ ปิด
  • HTML สถานะ ปิด