สรุปผลการค้นหา 1 ถึง 3 จากทั้งหมด 3

กระทู้: ความรักจากแม่

  1. #1

    ความรักจากแม่

    เข้าห้องสนทนา (คลิก)

    มันนานมากแล้ว เรื่องนี้เริ่มต้นที่นี่ ณ บ้านหลังเล็ก ๆ ที่แสนยากจน บ้านหลังนี้มีเพียงเด็กหญิงนฤมล และแม่ของเธอ พ่อของเธอเสียชีวิตไปนานแล้ว และแม่ของเธอก็มีอาชีพขายขนมปรากริมไข่เต่าหาเช้ากินค่ำ ถึงกระนั้นด้วยความเป็นแม่ แม่ของนฤมลก็ยังพยายามส่งเสียให้นฤมลได้ร่ำเรียนในโรงเรียนที่เป็นมาตรฐาน

    นฤมลพูดขึ้นกับแม่ในวันหนึ่ง

    “แม่ หนูอยากได้นาฬิกา”

    “มล บ้านเราไม่ค่อยมีเงินนะลูก แต่เอาเถอะ มันเรือนละเท่าไหร่กันล่ะ”

    “ไม่แพงหรอกแม่ พันสองเอง”

    “พันสอง!!” ผู้เป็นแม่อุทานขึ้น

    “มันไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลยนะลูก แม่ว่าเอาไว้ก่อนไม่ดีกว่าหรือ”

    “แม่รักหนูมั๊ยเนี่ย”

    “รัก แต่แม่ไม่มีเงินนะลูก วัน ๆ หนึ่งจะกินก็ยังไม่มีเลย”

    “แต่หนูเกลียดแม่” เธอพูดแล้วก็ปึงปังออกจากบ้านไปโรงเรียน

    ตอนนั้นนฤมลได้เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 แล้ว ด้วยความอายที่แม่ของตนมีอาชีพเป็นแม่ค้าขายขนมหาบเร่ นฤมลจึงกำชับบอกแม่ว่า แม่อย่าไปขายของที่โรงเรียนหนูนะ ผู้เป็นแม่ซึ่งก็เข้าใจกับความอาย แม่จึงไม่ไปขายขนมที่โรงเรียน

    ตอนพักกลางวันของโรงเรียน ในวันหนึ่ง

    “นฤมล มานี่เร็ว มากินของอร่อยนี่”

    “อะไรหรือ” นฤมลก็เดินตามกลุ่มเพื่อนไปอย่างงง ๆ

    “ขนมปลากริมเจ้านี่อร่อยจังเลย ป้าเค้าทำได้หวานมันมากเลยนะ”

    “ไม่เห็นอยากกิน” นฤมลบอก เพราะเธอมักจะต้องกินปลากริมที่เหลือจากการขายทุกวันอยู่แล้ว

    ทันที ที่นฤมลเห็นหาบเร่ของแม่ค้าคนนั้น เธอก็ตกใจอย่างมาก เพราะเธอจำได้ว่า นั่นเป็นแม่ของเธอไม่มีผิดเพี้ยน กำลังนั่งขายขนมให้เด็กนักเรียนอยู่ที่ข้างรั้ว

    “ป้า ๆ มาขายอะไรตรงนี้” นฤมลโวยวาย

    เมื่อแม่เห็นว่าเป็นลูกตัวเองก็เลยรีบเก็บหาบ แล้วก็เดินไป แต่ด้วยความรีบร้อน ทำให้สะดุดล้ม ขนมปลากริมที่เหลือและเงินที่ขายของได้ หกกระจัดกระจายไปทั่วฟุตบาท เมื่อเก็บเงินได้หมดแล้ว จึงรีบหาบหม้อปลากริมหนีไปอย่างเร็ว

    “แม่ หนูบอกแม่กี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปขายของที่นั่น หนูอายเค้านะแม่ แล้ววันนี้แม่ก็ไป ถ้าเพื่อนหนูรู้นะ หนูโดนล้อแน่ๆ”

    “มล แถวนั้นแม่ขายของหมดทุกวันเลยนะลูก ลูกอยากได้นาฬิกาใช่ไหมล่ะ แม่เก็บเงินได้เยอะแล้วนะ ลูกจะได้ได้นาฬิกาอันที่ลูกอยากได้ไงล่ะ”

    “แต่แม่ทำแบบนี้ ก็เท่ากับทำให้หนูอายนะ หนูเกลียดแม่ที่สุด”

    วัน รุ่งขึ้น คุณครูของนฤมลก็สั่งให้นักเรียนทุกคนเขียนเรียงความเรื่อง แม่ของฉัน แล้วให้นำมาส่งอาทิตย์หน้า และให้ทุกคนไปบอกแม่ให้มางานวันแม่ที่โรงเรียนทุกคนด้วย

    นฤมล ไม่รู้จะเขียนอะไร...
    นฤมล ไม่สามารถนึกความดีของแม่ที่ให้กับตนได้...
    นฤมล ไม่เคยได้อะไรที่อยากได้...

    เย็นวันนั้นกลับไป นฤมลก็ไปทำการบ้าน และกินปลากริมไข่เต่าที่เหลือจากการขายดังเช่นทุกวัน พลางนึกว่า

    ‘แม่ เราจะมีอะไรดีหนอ รักเราหรือเปล่าก็คงไม่ เราอยากได้อะไรก็ไม่เห็นจะได้ เรื่องนาฬิกามันก็คงไม่จริง แม่ก็คงหลอกให้เรารอ เหมือนของชิ้นก่อน ๆ ที่เราเคยขอ’

    คืนนั้น นฤมลนั่งเขียนเรียงความ นฤมลก็ยังไม่รู้จะเขียนอะไร...
    วัน รุ่งขึ้นแม่บอกกับนฤมลว่า วันนี้กลับบ้านแต่หัววันหน่อยนะลูก แล้วแม่ก็ยิ้มให้ ซึ่งนฤมลก็ทำกริยาบ่นแม่เรื่องนาฬิกาที่หล่อนอยากได้ว่า

    “ทำยังไงแม่ก็ไม่ซื้อให้หนู แม่ไม่รักหนู หนูก็ไม่รักแม่ แล้วจะทำตามที่แม่บอกทำไม”
    แม่ของนฤมลไม่ตอบว่าอะไร ได้แต่ยิ้มให้ลูก

    วันนั้นนฤมลไปเรียนตามปกติ ครูก็ถามว่า ใครเขียนเรียงความไปถึงไหนแล้ว
    นฤมลนั่งเงียบ... นฤมลหาสิ่งที่จะเขียนลงไปไม่ได้... นฤมลไม่รู้สึกถึงความรักที่แม่ให้

    เย็นวันนั้น...

    “นฤมล กลับบ้านกันเถอะ”

    “อืม ไปสิ”

    นฤมลเดินกลับบ้านกับเพื่อนและมองร้านขายนาฬิกาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม

    “มล คนเค้ามุงอะไรกันน่ะ”

    “รถชนหรือเปล่า แต่ชนใครที่ไหนก็ไม่รู้ ช่างเหอะ”

    “มล ป้าคนนั้นไงที่ขายขนมที่เราเรียกเธอกินวันนั้นไง ป้าเค้าโดนรถชน”

    นฤมลนึก ‘แม่!!’

    เธอรีบวิ่งไปดูเห็นหาบขนมและไม้คานเกลื่อนกลาด หม้อดินใส่ขนมแตกละเอียด และร่างผู้หญิงที่นอนจมกองเลือดอยู่ตรงนั้น… แม่ของเธอเอง

    “แม่!!!” นฤมลตะโกนออกมาเธออุ้มร่างนั้นขึ้นมาพร้อมกับร้องไห้ฟูมฟายจนกระทั่งร่างนั้นกระตุกและสะอึกขึ้น

    “มล แม่รักหนูมากนะ” พร้อมกันนั้นแม่ของเธอก็ยื่นมือข้างขวาที่กำอยู่แน่นและค่อย ๆ แบมือออก

    ภายในมีนั้นมีนาฬิกาที่เปื้อนเลือดอยู่

    “หนูก็รักแม่ค่ะ”
    แม่ของเธอยิ้มแล้วสะอึก ขาดใจตายไปในที่สุด

    “แม่!!!” เธอตะโกนออกมาอีก
    นฤมลเสียใจมาก ร้องไห้ออกมา มือก็ยังกำนาฬิกาเรือนที่แม่ของเธอซื้อให้ไว้แน่น

    นฤมลรู้สึกได้ถึงความรัก...
    นฤมลรู้สึกได้ถึงความเป็นแม่...
    นฤมลรู้สึกได้ถึงความรักที่บริสุทธิ์...

    หลังจากนั้นนฤมลกลับบ้านไประหว่างทางนั้น เธอก็ร้องไห้ไปตลอดทาง เมื่อกลับมาถึงบ้าน นฤมลมองจานกับข้าวที่เธอกินกับแม่เมื่อเช้านี้...
    นฤมลมองตรงเก้าอี้ไม้ที่แม่ชอบนั่ง...
    นฤมลมองไปที่กระดาษเรียงความ...
    นฤมลรู้แล้วว่า จะต้องเขียนอะไรลงในกระดาษใบนั้น...

    เธอ เขียนเรียงความได้มากที่สุด โดยเธอเล่าถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ทำให้เธอจวบจนวาระสุดท้ายของแม่ที่จน นาทีสุดท้าย แม่ก็ยังทำเพื่อเธอ...
    และที่วันนี้ไม่มีแม่ ก็เพราะเธอ

    เมื่องานวันแม่มาถึง นักเรียนทุกคนนำแม่มานั่งในที่ ๆ จัดไว้ให้ แต่ที่ที่จัดไว้ให้แม่ของนฤมล ว่างเปล่า...

    เรียง ความของเธอได้รับตำแหน่งที่ 1 ครูจึงได้ให้เธอไปพูดเกี่ยวกับเรียงความชิ้นนี้ นฤมลเดินขึ้นไปบนเวที เธอพูดขึ้น เล่าทุกสิ่งทุกอย่าง เหมือนที่ให้คุณฟัง ผู้ปกครองและทุกคนที่นั่งฟังน้ำตาไหลซึม...
    รวมทั้งเธอด้วย...

    ขณะ ที่เธอพูดเรื่องเรียงความของเธอ นฤมลกวาดสายตาไปทั่วห้องประชุม และพบว่า มีแต่ที่ของเธอเท่านั้นที่ว่างเปล่า ที่ตรงนั้น ณ วันนี้แม่ของเธอควรจะมานั่งและชื่นชมยินดีกับเธอ แต่วันนี้ไม่มีแม่อีกแล้ว

    มีแต่นาฬิกาเรือนสวยที่เธอใส่อยู่
    และเธอสัญญากับตัวเองว่า
    จะรักษานาฬิกาเรือนนี้ เท่าชีวิต..

    wantana bunlamai
    ก่อนเกิดใครเป็นเรา<br />เมื่อเกิดแล้วเราเป็นใคร<br /><br />สิ่งที่ทำอยู่คือกรรมใหม่<br />ผลที่ได้รับคือกรรมเก่า<br /><br />ฟังในสิ่งที่ไม่ได้ยิน<br />มองในสิ่งที่ไม่เห็น<br />ทำในสื่งที่ไม่มี

  2. #2

    Re: ความรักจากแม่

    อันพระคุณมารดาเมตตาบุตร
    บริสุทธิ์ใหญ่ยิ่งกว่าสิงขร
    ยกแผ่นดินแผ่นฟ้าทั่วสาคร
    มาเขียนกลอนยังไม่ซึ้งถึงพระคุณ...
    การตั้งชื่อและแปลชื่อโดยคุณอุบาสกนพกรณ์
    จัดทำขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเผยแพร่เป็นธรรมทาน
    - ของดตอบคำถามเป็นการส่วนตัว
    - ของดการแจ้งลบกระทู้ (โดยไม่มีเหตุอันควร) หลังจากที่ได้คำตอบแล้ว
    - กรุณาตั้งคำถามให้ตรงตามหมวดหมู่อักษร
    - ขอตอบวันละ 3 ชื่อ (กรุณารอคิวหากมีผู้ถามเข้ามามาก)


    ขอชื่อใหม่ต้อง...
    1. แจ้งชื่อนามสกุลหรือทักษาเลข
    2. วันเกิด(จ-อ)
    3. อาชีพ
    4. เหตุผล(เพื่อวิเคราะห์ชื่อมงคล)

  3. #3

    Re: ความรักจากแม่

    ความรักของแม่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้แม่ให้กำเนิดแม่ดูแลเป็นห่วงเรายามสุขทุกข์มีแม่เราเท่านั้นที่ยืนอยู่เคียงข้าง เป็นความรักที่บริสุทธิ์ไม่มีอะไรเคลือบแคลงให้สงสัยเป็นความรักที่อบอุ่นเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของแม่...พระคุณแม่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาลนี้

ถ้าท่านชอบใจก็ไลค์ โลด...

Bookmarks

กฎการโพสต์ข้อความ

  • คุณ ไม่สามารถ ตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • คุณ ไม่สามารถ ตอบกระทู้ได้
  • คุณ ไม่สามารถ แนบไฟล์ได้
  • คุณ ไม่สามารถ แก้ไขข้อความโพสต์ได้
  •  
  • BB code สถานะ เปิด
  • Smilies สถานะ เปิด
  • [IMG] สถานะ เปิด
  • [VIDEO] สถานะ ปิด
  • HTML สถานะ ปิด