สรุปผลการค้นหา 1 ถึง 1 จากทั้งหมด 1

กระทู้: บทปลงสังขาร

  1. #1

    บทปลงสังขาร

    เข้าห้องสนทนา (คลิก)












    บทปลงสังขาร

    มนุษย์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม นิพพานมีสุข
    อยู่ไยมิไป ตัณหาหน่วงหนัก หน่วงชักหน่วงไว้
    ฉันไปมิได้ ตัณหาผูกพัน ห่วงนั้นพันผูก
    ห่วงลูกห่วงหลาน ห่วงทรัพย์สินศฤงคาร จงสละเสียเถิด

    จะได้ไปนิพพาน ข้ามพ้นภพสาม ยามหนุ่มสาวน้อย
    หน้าตาแช่มช้อย งามแล้วทุกประการ แก่เฒ่าหนังยาน
    แต่ล้วนเครื่องเหม็น เอ็นใหญ่เข้าร้อย เอ็นน้อยเข้าพัน
    มันมาทำเข็ญใจ ให้ร้อนให้เย็น เมื่อยขบทั้งตัว

    ขนคิ้วก็ขาว นัยน์ตาก็มัว เส้นผมบนหัว
    ดำแล้วกลับหงอก หน้าตาเว้าวอก ดูหน้าบัดสี
    จะลุกก็โอย จะนั่งก็โอย เหมือนดอกไม้โรย
    ไม่มีเกสร จะเข้าที่นอน พึงสอนภาวนา

    พระอนิจจัง พระอนัตตา เราท่านเกิดมา
    รังแต่จะตาย ผู้ดีเข็ญใจ ก็ตายเหมือนกัน
    เงินทองทั้งนั้น มิติดตัวเรา ตายไปเป็นผี
    ลูกเมียผัวรัก เขาชักหน้าหนี เขาเหม็นซากผี

    เปื่อยเน่าพุพอง หมู่ญาติพี่น้อง เขาหามเอาไป
    เขาวางลงไว้ เขานั่งร้องไห้ แล้วกลับคืนมา
    อยู่แต่ผู้เดียว ป่าไม้ชายเขียว เหลียวไม่เห็นใคร
    เห็นแต่ฝูงแร้ง เห็นแต่ฝูงกา เห็นแต่ฝูงหมา

    ยื้อแย่งกันกิน ดูน่าสมเพช กระดูกกูเอ๋ย
    เรี่ยรายแผ่นดิน แร้งกาหมากิน เอาเป็นอาหาร
    เที่ยงคืนสงัด ตื่นขึ้นมินาน ไม่เห็นลูกหลาน
    พี่น้องเผ่าพันธุ์ เห็นแต่นกเค้า จับเจ้าเรียงกัน

    เห็นแต่นกแสก ร้องแรกแหกขวัญ เห็นแต่ฝูงผี
    ร้องไห้หากัน มนุษย์เราเอ๋ย อย่าหลงกันเลย
    ไม่มีแก่นสาร อุตส่าห์ทำบุญ ค้ำจุนเอาไว้
    จะได้ไปสวรรค์ จะได้ทันพระเจ้า จะได้เข้าพระนิพพาน



    เสียงอ่านโดย
    ดีเจดาว จากจังหวัด ขอนแก่น
    ดีเจเสียงธรรมสถานีวิทยุวัดเกาะฯ ออนไลน์
    จัดทำเพื่อเผยแผ่เป็นธรรมทาน

    แก้ไขครั้งล่าสุดโดย DAO : 08-13-2014 เมื่อ 09:33 AM เหตุผล: ผิดพลาด





    สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน

ถ้าท่านชอบใจก็ไลค์ โลด...

Bookmarks

กฎการโพสต์ข้อความ

  • คุณ ไม่สามารถ ตั้งกระทู้ใหม่ได้
  • คุณ ไม่สามารถ ตอบกระทู้ได้
  • คุณ ไม่สามารถ แนบไฟล์ได้
  • คุณ ไม่สามารถ แก้ไขข้อความโพสต์ได้
  •  
  • BB code สถานะ เปิด
  • Smilies สถานะ เปิด
  • [IMG] สถานะ เปิด
  • [VIDEO] สถานะ เปิด
  • HTML สถานะ ปิด